เมื่อความกลัวมาเยือน

ปกติเป็นคนที่ไม่ได้กลัวอะไรง่ายๆ หมายถึงสัตว์ต่างๆนะ  แต่วันนี้นั่งเล่นคอมฯอยู่ดีๆ ไม่รู้อะไรดลใจให้เอามือไปหยิบกระดานที่ใช้รองวาดภาพที่ตั้งหลังโน๊ตบุ๊ค แล้วสิ่งที่เห็นหลังกระดานคือ คล้ายๆ เชือดเส้นหนึ่งสีเทามีจุดๆคล้ายสายไฟ มือก็จะไปหยิบทิ้งแต่มันเลื่อยหนีรีบยกมือขึ้น ตอนนั้นยังไม่กลัวนะ  แต่พอเอาไม้กวาดมาเขี่ยอีกทีทั้งร้อง รีบถอยมาตั้งหลักไม่รู้ว่าจะทำอย่างไง อยู่ห้องพักคนเดียวด้วย  รีบโทรหาเพื่อนหญิงที่อยู่ตึกเดียวกันมาเป็นเพื่อนกะว่าจะจัดการเอง แต่พอทำแล้วมันรู้สึกกลัวขึ้นมาเราสองคนร้องโว้ยวายแข่งกันทั้งกลัวๆกล้าๆ

ตัดสินใจก่อนมันจะเลื่อยไปที่อื่น โทรหาลุงเจ้าของตึกมาช่วยเอามันออกไป  ลุงมาถึงดันมองไม่เห็นนึกว่ามันเป็นเชือกเหมือนเราเลยต้องชี้ให้ดู แล้วลุงก็จัดการฆ่ามันตาย ตัวมันประมาณนิ้วก้อยเราได้ยาวประมาณสิบเซ็นต์ได้นะ

ความกลัวขึ้นหัวเลยทีนี้ เพราะย้อนกลับไปคิดว่าเมื่อก่อนตอนอยู่บ้านต่างจังหวัดเคยมีงูขึ้นมานอนในห้องนอนเราไม่รู้มันมาตอนไหนนอนกับมันมากี่วันไม่รู้แต่วันนั้นพอรู้วิ่งโว้ยวายออกจากห้องแทบไม่ทัน  ตอนนั้นเป็นบ้านเราเองมีพ่อกับแม่อยู่ด้วยเราไม่กล้านอนห้องตัวเองต้องขอไปนอนกับพ่อแม่เลย  และตอนมาทำงานใหม่ๆ อยู่ห้องชั้นล่างสุดเพราะสะดวกแต่น่าฝนไม่รู้ตะขาบตัวเล็กๆมาจากไหนมันมาแกะตัวเราเยอะเลย ตอนนั้นเราพักกับพี่ แต่พี่ไม่เป็นอะไรแล้วมันไม่ไปหาพี่เราเลยทั้งๆที่พี่นอนขวางทางมันอยู่ คืนนั้นเรารีบเปิดไฟหามันใหญ่เลยพี่บอกไม่เห็นอะไรเลย หาว่าเราละเมอคิดไปเองแต่แล้วพี่ก็เห็นมันเกาะที่ขาเราไม่งั้นคงไม่เชื่อเราแน่ๆ คืนนั้นเราเปิดไฟนอนและนอนไม่หลับเลยเพราะระแวง

เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรกับเราหรือห้องเราเพราะเรานั่งเล่นคอมฯตลอดทั้งคืน ตอนกลางวันเราก็เล่นไม่เห็นมีอะไรเลยเราก็รื้อโต๊ะอยู่ไม่เห็นอะไรแล้วห้องเราก็อยู่ชั้นสี่ไม่รู้มันมาจากไหน หรือห้องเราจะรกจริงๆนะ แต่ห้องอื่นๆก็มีทำไมไม่ไปล่ะ ชั้นหนึ่งถึงชั้นสามหรือว่าจะชั้นสี่ของเราก็เหอะมีอยู่หลายห้องด้วยคนที่เค้าไม่กลัวหรืออยู่กันหลายคนมันก็ไม่ไปหานะ มาหาคนอย่างเรา (ตอนที่อยู่ต่างจังหวัดห้องพี่สาวกับพี่เขย หรือห้องพ่อกับแม่งูมันก็ไม่ไปนะมาห้องเราคนเดียวเลย) หลังจากที่พบเรารื้อห้องทุกมุม เพราะปกติจะชอบเปิดหลังทิ้งไว้  รวมถึงตู้เสื้อผ้าด้วยนี่ที่ตู้เสื้อผ้าเรายังไม่ได้รื้อดูเลยเพราะกลัวจะเจอแล้วไม่กล้านอนที่ห้อง  ถ้าไม่กล้านอนเราก็ไม่รู้จะไปนอนที่ไหนกะว่าถ้าไม่เพลียเราก็นอนไม่หลับแน่เพราะความกลัว เพื่อนหญิงบอกว่าจะพบเนื้อคู่มั่งแต่เราไม่เชื่อหรอก

Advertisements
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s