FW: ถีงคนที่แต่งและยังไม่แต่ง (เราชอบเรื่องนี้มากๆ เลย)

 
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่อ่านแล้วกินใจมากลองอ่านและซึมซาบความรู้สึกอย่างช้า ๆ 081
 
   
    ในวันแต่งงานของผม  ผมจูงมือภรรยาของผมในอ้อมแขนรถแต่งงานจอดหน้าที่พักของเรา  เพื่อนเจ้าบ่าวบอกผมว่าผมควรจะอุ้มเธอเข้าไปในบ้านดังนั้นผมจึงทำตาม  เธอเขินอายในอ้อมแขนผม ผมช่างเป็นเจ้าบ่าวที่มีความสุขที่สุดในโลก… นี่เป็นเรื่องที่ผ่านมาแล้วสิบปี…

     ในวันถัดๆมาทุกอย่างก็เหมือนเดิม เรามีลูกด้วยกัน…ผมทำงานอย่างหนักเพื่อที่จะหาเงินมาจุนเจือครอบครัว…เมื่อเราเริ่มมีฐานะที่ดีขึ้น… ความห่างของเราก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน…ทุกๆเช้า  เราออกจากบ้านไปด้วยกันแล้วก็ถึงบ้านเวลาเดียวกันลูกเราเรียนที่โรงเรียนใกล้บ้านดูเหมือนความรักของเราช่างน่าอิจฉายิ่งนัก… แต่แล้ว  ความสงบสุขก็เริ่มเปลี่ยนแปลงอย่างมิได้คาดหมาย……

     เจนเข้ามาในชีวิตของผม …. ผมยืนอยู่ที่ระเบียงบ้าน…เจนเข้ามาสวมกอดผมจากด้านหลัง..หัวใจผมเต้นแรงด้วยความรัก…..ที่นี่…เป็นอพาร์เมนท์ที่ผมซื้อให้เธอ…เธอบอกว่า คุณเป็นผู้ชายที่ผู้หญิงทุก ถวิลหา… คำพูดของเธอทำให้ผมนึกถึงภรรยาผม…ตอนที่เราแต่งงานกันใหม่ ๆ ..เธอบอกว่า วันที่คุณประสบความสำเร็จ ผู้ชายอย่างคุณจะมีแต่ผู้หญิงวิ่งเข้ามาหา…
ผมเริ่มรู้สึกลังเล… ผมรู้ว่าผมกำลัง ทรยศภรรยาผม… แต่ผมก็ได้ทำลงไปแล้ว…. ผมปลีกตัวออกจากเจน "วันนี้คุณไปเลือกเฟอร์นิเจอร์เองแล้วกันน๊ะ ผมต้องเข้าออฟฟิศ "… แน่นอน… เธอไม่ค่อยพอใจนัก เพราะผมสัญญากับเธอว่าเราจะ ไปด้วยกัน… ในตอนนั้น…ความรู้สึกถึงการหย่าร้างเริ่มวิ่งเข้ามาในความคิดผม….ทั้งที่จริงๆ แล้วผมไม่เคยมีความคิดนี้เลยแม้แต่ครั้งเดียวแต่ผมก็พบว่าเป็นเรื่องยากที่จะบอกกับภรรยาของผม……ไม่ว่าผมจะพูดกับเธอดีสักเพียงใด…เธอจะต้องเจ็บปวดใจอย่างแน่นอน… จริง ๆแล้วเธอเป็นภรรยาที่ดีมาก…..ทุก ๆ เย็นเธอจะวุ่นวายกับการ ทำอาหาร..ในขณะที่ผมนั่งอยู่หน้าทีวีทานอาหารเสร็จเราก็นั่งดูทีวีด้วยกัน… หรือ…ถ้าผมจะเลือกเป็น…นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์….มองเรือนร่างอันงดงามของเจน… ช่างเป็นอะไรที่หน้าฝันถึงเสียจริง

     วันนึงผมพูดทีเล่นทีจริงกับภรรยาของผมว่าจะเธอจะทำยังงัยถ้าเราหย่ากัน…เธอจ้องมองผมอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน…และเธอก็ไม่ได้ตอบว่าอะไร..เธอมั่นใจว่าการหย่าเป็นเรื่องที่ไกลตัวเธอมาก…ผมนึกภาพไม่ออกเลยว่าหากเธอรู้ว่าเรื่องที่ผมกำลังพูดอยู่นั้นเป็นเรื่องจริง….. เธอจะเป็นอย่างไร วันนึงภรรยาผมมาที่ออฟฟิศ…สวนทางกับเจนที่เพิ่งจะออกไปพอดี…พนักงานทุกคนทำหน้าตาเลิกลัก… เหมือนกำลังพยายามซ่อนอะไรบางอย่างจากเธอ….เธอเหมือนจะรับรู้มันได้…  แต่เธอก็ยิ้มน้อย ๆ กับพนักงานทุกคน….แต่ผมก็สังเกตุเห็นแววตาที่เจ็บปวดของเธอภายใต้รอยยิ้มนั้น 
     ในที่สุด…เจนก็บอกกบผมว่า…หย่ากับเธอน๊ะ..แล้วเราอยู่ด้วยกัน..ผมพยักหน้า….ผมจะลังเลอีกต่อไปไม่ได้อีกแล้ว….ผมตัดสินใจบอกภรรยาผมในอาหารค่ำ..ผมมีอะไรจะบอกคุณ…เธอนั่งทานอาหารอย่างเงียบ ๆ…ผมสังเกตุเห็นแววตาอันเจ็บปวดของเธอ…มันทำให้ผมพูดในสิ่งที่ผมต้องการพูดไม่ออก…แต่ท้ายที่สุดผมก็พูดออกไป…ผมต้องการหย่า…เธอดูไม่ตกใจกับสิ่งที่ผมเพิ่งจะพูดออกไปเลย…ผมย้ำกับเธออีกครั้ง…เธอเขวี้ยงตะเกียบในมือทิ้ง…แล้วตะโกนใส่หน้าผมว่า..คุณมันไม่ใช่ลูกผู้ชาย…เราไม่ได้คุยกันอีกเลยคืนนั้น…เธอร้องไห้ อย่างหนัก… ผมรู้ว่าเธออยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตแต่งงานของเรา…แต่ผมเองไม่สามารถหาคำตอบให้กับตัวเองได้…..เป็นเพราะใจผมได้ให้เจนไปหมดแล้วงั้นเหรอ…ผมคงไม่สามารถบอกเธออย่างนั้นได้..มันจะทำให้ผมรู้สึกผิดมากขึ้นไปอีก… ผมร่างสัญญาการหย่าร้างขึ้น…ระบุว่า..เธอเป็นเจ้าของบ้าน…ทุก ๆ อย่างในบ้าน ทั้งรถ…หุ้นบริษัท 30% ผมยกให้เธอหมด….เธอเหลือบมองกระดาษที่ ผมร่างขึ้น…แล้วฉีกมันทิ้ง…มันทำให้ผมรู้สึกเจ็บปวดมากขึ้น…ผู้หญิงที่ผมอยู่ด้วยมาเป็นระยะเวลาสิบปีกลายเป็นคนแปลกหน้ากันภายในหนึ่งวัน…ผมไม่สามารถคืนคำที่ผมพูดไปได้…เธอร้องไห้ด้วยความเสียใจอย่างที่สุด…สำหรับผมแล้ว…การร้องไห้ของเธอเหมือนเป็นการปลดปล่ยยความสับสนของตัวผมเอง…หลังจากที่ผมกลุ้มใจกับการตัดสินใจครั้งนี้ของผม..ในที่สุด…มันก็เป็นรูปธรรมขึ้นมาจริงๆ เสียทีคืนนั้น…ผมกลับถึงบ้านค่อนข้างดึก…เห็นเธอเขียนอะไรบางอย่างบนโต๊ะ..ผมหลับไปอย่างรวดเร็วด้วยความเพลีย…ผมตื่นขึ้นมาอีกทีแล้วพบว่า…เธอเขียนเงื่อนไขการหย่าร้างว่าเธอไม่ต้องการสิ่งใดจากผม…แต่เธอต้องการให้ผมให้เวลาเธอหนึ่งเดือนเพื่อตั้งตัวสำหรับการหย่า…และในช่วงระยะเวลาหนึ่งเดือนนั้นทุกอย่างต้องดำเนินไปตามปกติ…ด้วยเหตุผลที่ว่าเธอต้องการให้ลูกจบการศึกษาซึ่งกำลังจะมาถึงเสียก่อน..เธอไม่อยากให้ลูกต้องเห็นความล้มเหลวในการแต่งงานของพ่อแม่ก่อนเวลานั้นจะมาถึง…รัชต์..คุณจำได้มั๊ย…วันที่เราแต่งงานกัน…คุณประคองชั้นไว้ในอ้อมกอดในวันที่เราเข้าเรือนหอ..ผมพยักหน้า..นั่นเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดของชั้น…ชั้นมีเรื่องขอร้อง…ชั้นอยากให้คุณประคองชั้นไว้ในอ้อมกอดจากห้องนอนไปถึงด้านล่างทุกวันนับจากวันนี้ไปจนถึงวันที่เราต้องแยกจากกัน ผมยอมรับด้วยความเต็มใจ…ผมรู้ดีว่า เธอคิดถึงวันดีๆ เหล่านั้น…และเธอต้องการให้ชีวิตการแต่งงานเธอจบลงด้วยความทรงจำที่ดีผมบอกเจนถึงเงื่อนไขที่ภรรยาผมตั้งขึ้นในการหย่าร้าง…เธอหัวเราะถึงความไร้สาระของเงือนไข….ภรรยาผมบอกกับผมว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม….. เธอจะต้องยอมรับผลของการหย่าร้างให้ได้…คำพูดของเธอทำให้ผมรู้สึกเจ็บปวดเป็นอย่างยิ่ง…. เราไม่ได้ถูกต้องตัวกันเลยนับแต่วันที่ผมขอเธอหย่า…ความจริงเหมือนจะเป็นคนแปลกหน้าต่อกันด้วยซ้ำไป…พอถึงวันที่ผมประคองเธอลงจากห้องวันแรก…มันจึงทำให้ผมทำตัวไม่ถูก…ลูกชายเราตบมือแล้วพูดด้วยความดีใจว่า ว้าว…วันนี้พ่ออุ้มแม่ลงจากห้องด้วย….มันทำให้ผมรู้สึกเจ็บปวดมากขึ้น……เธอบอกว่าอย่าบอกลูกเราถึงเรื่องของเรา…..ผมพยักหน้า…ด้วยความรู้สึกผิดอย่างเต็มเปี่ยม…ผมขับรถไปส่งเธอที่ป้ายรถเมล์….แล้วเลยไปออฟฟิศ
 
     วันถัดมา…ความรู้สึกขัดเขินเริ่มน้อยลงไป…เธอซบบนอกผม…เราใกล้ชิดกันมากจนผมได้กลิ่นน้ำหอมของเธอ…ผมถึงได้ตระหนักว่า….เธอไม่ใช่เด็กสาวอีกต่อไปแล้ว…เธอเริ่มมีริ้วรอยบนใบหน้ามากขึ้นในวันที่สาม…เธอกระซิบบอกผมว่าสวนกำลังรื้ออยู่ให้เดินระวังด้วย…ในวันที่สี่…มันช่างเหมือนกับว่าเราเป็นคู่รักที่หวานชื่นมาก…..ภาพของเจนเริ่มเลือนลางไป…..วันที่ห้าและหก..เธอคอยเตือนผมในเรื่องเล็กๆน้อยๆ เช่นเธอวางเตารีดไว้ทีไหน….ผมควรจะระวังอะไรบ้างตอนทำอาหาร…และอื่นๆอีกมากมาย…ความสนิทสนมของเราเพิ่มมากขึ้นทุกที…ผมไม่ได้บอกเจนถึงเรื่องนี้เลย…..  ผมรู้สึกว่าผมอุ้มเธอง่ายขึ้นทุกวันโดยไม่ได้สังเกตถึงความเปลี่ยนแปลงในตัวเธอเลย…หรือบางทีคงเป็นเพราะผมแข็งแรงขึ้น…แต่แล้วผมก็
พบว่ามันไม่ใช่อย่างที่ผมคิด…เป็นเพราะว่าเธอผอมลงจนไม่สามารถใส่เสื้อผ้าเดิมได้..นั่นต่างหากที่ทำให้ผมอุ้มเธอได้ง่ายขึ้น ผมรู้ดีว่าเธอพยายามซ่อนความขมขื่นเอาไว้…ลูกของเราร้องขึ้นว่า พ่อได้เวลาอุ้มแม่แล้วน๊ะ…..สำหรับลูกแล้ว…การได้เห็นพ่ออุ้มแม่เป็นภาพที่เขามีความสุขที่สุด….เธอเอื้อมมือไปกอดลูกไว้แน่น…ผมทนมองภาพนั้นไม่ได้จริง
ๆ ผมกลัวว่าผมจะเปลี่ยนใจในวินาทีสุดท้าย
     และแล้ววันสุดท้ายก็มาถึง….ผมอุ้มเธอไว้ในอ้อมกอด…เท้าผมแทบจะก้าวไม่ออก……..เธอบอกกับผมว่า…ความจริงแล้ว…ชั้นอยากให้คุณอุ้มชั้นไปจนเราแก่เถ้า…ผมกอดเธอ
แน่น…และผมก็ตระหนักว่า..ชีวิตคู่ของเราขาดการดูแลเอาใจใส่ซึ่งกันและกัน…..ผมขึ้นรถทันทีเพื่อจะไปยังจุดหมายใหม่..ผมลังเลเล็กน้อย..แต่ในที่สุดแล้ว..ผมก็มาพบเจนจนได้….เธอเปิดประตูออก…ผมบอกเธอว่าเจน..ผมขอโทษ… ผมจะไม่หย่า….เธอมองหน้าผม แตะหน้าผากผม..คุณสบายดีหรือเปล่า  ผมจะไม่หย่ากับภรรยาผม…ชีวิตการแต่งงานของเราน่าเบื่อมันเป็นเพราะผมไม่ได้ให้ความสำคัญกับรายละเอียดเล็กน้อย…ผมขาดการเอาใจใส่ในตัวเธอ….มันไม่หมายความว่าเราไม่ได้รักกัน….ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว……ว่าตั้งแต่วันที่ผมอุ้มเธอเข้าบ้าน…เธอมีลูกให้ผม…..ผมควรจะประคองเธอไปจนแก่…..เจนตบหน้าผมอย่างแรงและกระแทกประตูใส่ผม….ระหว่างทางกลับบ้านผมแวะร้านดอกไม้…. พนักงานขายดอกไม้ถามว่าจะเขียนว่าอะไร….ผมให้เธอเขียนว่า…ผมจะอุ้มคุณทุกเช้าจนกว่าเราจะแก่   
 
 

ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

3 ตอบกลับที่ FW: ถีงคนที่แต่งและยังไม่แต่ง (เราชอบเรื่องนี้มากๆ เลย)

  1. Mandy พูดว่า:

    strongly hope that my life will be the same as your story……..

  2. Unknown พูดว่า:

    wow gold
    wow power leveling
    World of Warcraft gold
    wow power leveling
    wow gold
    wow powerleveling
    wow powerleveling
    Rolex
    rolex replica
    replica rolex
    Runescape Gold
    RuneScape Money
    Watches Rolex
    Rolex Watches
    Watch Rolex
    Rolex Watch
    wow powerleveling
    wow powerleveling
    wow powerleveling
    wow powerleveling
    wow powerleveling
    wow powerleveling
    rs gold
    wow
    wowgold
    gold wow
    cheap wow gold
    buy wow gold
    lotro gold
    wow gold

  3. Unknown พูดว่า:

    wow gold
    wow power leveling
    google排名
    google排名
    google左侧排名
    google左侧排名
    中国福利彩票
    双色球
    中国体育彩票
    中彩网
    租房
    租房
    北京租房
    北京租房
    保洁
    保洁
    保洁公司
    保洁公司
    cheap wow powerleveling
    cheap wow powerleveling
    cheap wow powerleveling
    cheap wow powerleveling
    cheap wow power leveling
    cheap wow power leveling
    cheap wow power leveling
    cheap wow powerlevel
    cheap wow powerlevel
    cheap wow powerlevel
    cheap wow powerlevel
    cheap wow power level
    cheap wow power level
    cheap wow power level
    cheap wow power level
    cheap wow power leveling
    powerlevel
    powerlevel
    powerlevel
    powerlevel
    power level
    power level
    power level
    power level
    wow powerlevel
    wow powerlevel
    wow powerlevel
    wow powerlevel
    wow power level
    wow power level
    wow power level
    wow power level
    cheap powerlevel
    cheap powerlevel
    cheap powerlevel
    cheap powerlevel
    cheap power level
    cheap power level
    cheap power level
    cheap power level
    cheap powerleveling
    cheap powerleveling
    cheap powerleveling
    cheap powerleveling
    cheap power leveling
    cheap power leveling
    cheap power leveling
    cheap power leveling
    powerleveling wow
    powerleveling wow
    powerleveling wow
    powerleveling wow
    power leveling wow
    power leveling wow
    power leveling wow
    power leveling wow -234512754953004

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s