เรื่องเล่าความรักของดวงดาว

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
บนท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ไร้หมู่ดาว
มีพระจันทร์เต็มดวงทอแสงอยู่สองดวง
ดวงหนึ่ง…
เป็นดวงจันทร์ที่เป็นผู้หญิง
มีนามว่าจันทรา
อีกดวงหนึ่ง…
เป็นดวงจันทร์ผู้ชาย
มีนามว่าดารา

ดาราหลงรักจันทราเป็นอันมาก
แต่…
ตัวจันทรานั้นยังไม่ได้ตัดสินใจอันใด
ทั้งคู่จึงอยู่คู่กันมาแสนนาน

จนวันที่จันทราได้มาพบกับดวงอาทิตย์ก็มาถึง
ดวงอาทิตย์นั้นช่างทรงพลังนัก
เปี่ยมไปด้วยความเจิดจรัส
อยู่บนท้องฟ้าเพี่ยงหนึ่งเดียว
จันทราหลงรักดวงอาทิตย์เข้าแล้ว
จึ่งทิ้งให้ดาราอยู่เดียวดายเพียงลำพัง
ในคืนอันว้าเหว่

ทุกๆ วัน
ดาราเฝ้าแต่เหม่อหา
รอเพียงแต่จันทราจะกลับมา
วันคืนผ่านไป…
นับวัน…
นับเดื่อน…
ปี…

ไม่มีแม้แต่ความเจิดจรัสใดที่จะพอให้ดารา
ลืมเลือนจันทราไปได้เลย
ดาราจึงถามหาจันทราเอากับหมู่มวลแมลง
แมลงจึงตอบกลับไปว่า
ลำพังพวกแมลงไม่เห็นหรอก
เพราะแมลงถึงจะมีมาก
แต่ก็ต่างเผ่าต่างพันธุ์กันไป
แมลงจึงบอกกับดาราว่า
ทำไม
ไม่ทำให้ความเจิดจรัสที่ท่านมีอยู่ให้เป็นประโยชน์
ปล่อยให้เศษเสี้ยวของความสว่างที่ท่านมีอยู่
ได้กระจายออกไป
ออกไปเพื่อตามหาจันทรา
ไม่แน่ว่าวันนึง
ท่านอาจจะได้เจอนาง

ดาราเชื่อตามนั้น
คืนต่อมา…
ความสว่างไสวได้กระจายเต็มท้องฟ้า
แปรเปลี่ยนไปเป็นหมู่ดารา
ที่ทอแสงสว่างทั่วทั้งปฐพียามค่ำคืน
เพื่อหญิงอันเป็นที่รัก

………………………………………………

ดวงอาทิตย์นั้น
เปี่ยมไปด้วยพละกำลัง
ความยิ่งใหญ่ที่มี
ทำให้ความสว่างไสวของจันทรา
เป็นเพียงแสงของหิ่งห้อย
ที่ปรากฎตัวเมื่อยามสว่าง
ไม่มีเลยแม้ซักครั้ง
ที่ดวงอาทิตย์จะหันมาแหลวแลจันทรา
ความผิดหวังที่ก่อเกิดในใจ
จันทราจึงกลับมาสู่ท้องฟ้าอันมืดมิด
ที่เปรียบเสมือน
บ้านเก่า…

จันทรากลับมา
พร้อมกับสิ่งที่เสียไป
ไม่มีดาราอยู่อยู่แล้ว
คนที่รักเธอยิ่งดวงใจ
เธอไม่เคยเห็นความสำคัญของดาราเลย
จนวันที่เธอถูกทอดทิ้ง
เธอจึงระลึกได้ว่า
ยังมีชายอีกหนึ่ง
ที่ไม่ว่านานเท่าใด
เขาก็จะอยู่กับเธอ
………………………………………
แต่…
นี่เขาไปไหน
………………………………………
วันเวลาผ่านไป
ความมืดมิดที่ค่อยๆ กลืนความสว่างไป
ความเหงาของจันทราก็หวนกลับมา
ไม่มีแม้ซักครั้งที่ดาราจะกลับมา

ทุกๆ เดือน
จันทราจะกลับมาเพื่อรอดาราหนึ่งคืน
สิ่งที่เธอแสดงให้เห็นในการเรียกหาดารา
คือความสว่างไสวสวยงามยามค่ำคืน
ของพระจันทร์เต็มดวง

แต่ทุกคืน
ที่ดารากลับมา
ก็จะไม่มีความสุขสดใสนั้นรออยู่

ไม่มีวันใด
ที่ทั้งคู่จะได้เจอกันอีกเลย

เปรียบเสมือน
คืนใดที่พระจันทร์นั้นทอแสงสว่างไสวเต็มดวง
ก็จะไม่มีดาว
ที่กระพริบเพรียกหา
อยู่ให้เห็นอย่างเดิม

……………….The End………………….

นิทานเรื่องนี้
สอนให้รู้ว่า
สิ่งใดที่เราเสียไป
เวลาอาจจะนำมันคืนกลับมาให้เราได้
แต่…
สิ่งใดที่เราทิ้งไป
แม้เวลาหรือโชคชะตา
ก็ไม่มีวันทำให้มันกลับมาเป็นของเราได้ดังเดิม

ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

6 ตอบกลับที่ เรื่องเล่าความรักของดวงดาว

  1. APPLE พูดว่า:

    ซึ่งที่สุดเลยค่ะToT

  2. Own_ พูดว่า:

    ขอบคุณนะที่แวะมาซื้งด้วยกัน

  3. Especially for you พูดว่า:

    เศร้า แต่ก็มีความสุขเนาะ

  4. ATISA พูดว่า:

    สิ่งที่อยู่ในอุ้งมือ แต่เราไม่เห็นค่า … ก้อเหมือนดารา ที่เคียงคู่อยู่กับจันทร์ วันเต็มดวง

  5. dark พูดว่า:

    สนุกมากๆครับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s