ดีใจที่ข้อความเล็กๆ ช่วยคนๆหนึ่งได้

     ปกติหลังว่างจากงานก็ไม่มีไรทำก็จะนั่งเช็คเมล์ หรือไม่งั้นก็Chat กับเพื่อนๆ เมื่อคืนก่อนก็เหมือนกัน..กลับจากทำงานด้วยความเหนื่อยเลยหลับไปก่อนอาบน้ำตื่นมาอีกทีก็สามทุ่มกว่าๆ แล้ว.. อาบน้ำเสร็จตาก็สว่างเล่นเน็ตต่อ  พอตาเริ่มจะปิดก็เตรียมปิดเครื่องนอน..นึกขึ้นได้ว่าเกือบเดือนแล้วที่เพื่อนต่างชาติที่แคนาดายังไม่ได้ทักทายเค้าหรือคุยกันเลย.. ไหนๆก็จะนอนแล้วก็ส่งคำทักทายหน่อย ปรากฎว่าทั้งเราและเค้าส่งข้อความพร้อมกันกับคำว่า Hello "How r u" เป็นคำทักทายปกติ แน่ล่ะเราก็ต้องตอบว่าสบายดี และดีใจที่ได้คุยด้วยเพราะไม่ได้คุยเป็นเวลานานมาก  ก็เลยบอกว่าคิดถึงเค้า และเป็นห่วงเค้า.. แล้วก็กะว่าทักเสร็จจะนอนเพราะเวลาในไทยประมาณตีสองแล้ว ส่วนเค้าคือช่วงเช้า (มั่ง)
     แต่พอเราพิมพ์จบยังไม่ทันได้ Good night เค้าก็ส่งข้อความกลับมาว่า (อังกฤษก็ไม่เก่งนะแต่พอแปลได้ประมาณนี้) "ขอบคุณที่คุณยังจำฉันได้ และดีใจมากที่เป็นห่วงฉัน  ตอนนี้ฉันอยู่โรงพยาบาล" ฉันเลยถามไปว่า  you working? (แต่ก็งงเหมือนกันว่าทำไมไปทำงานที่โรงพยาบาล เพราะอาชีพเค้าไม่ใช่) เค้าตอบกลับมาว่า No และก็ต่อด้วยคำว่า ตอนนี้ฉันพึ่งออกจากห้อง ICU เวลานั้นตีสองกว่าบ้านเรา รู้ป่าวตอนนี้ฉันเกิดกลัวขึ้นมาในหัวนึกถึงเรื่อง 4แพร่งนึกว่ากำลังคุยอยู่กับคนที่ตายไปแล้ว ก็ยังทำใจดีสู้ถามกลับว่า Really? เกิดอะไรขึ้นกับคุณ
     คำตอบที่ได้มาคือหลังจากล่าสุดที่ได้คุยกันเค้าก็ไปทำงานแล้วตกจากเวที (ซึ่งก่อนหน้าที่ได้คุยกันเค้าก็พึ่งประสบอุบัติเหตุทางรถแต่ไม่เป็นไรมาก) หลังจากเกิดเหตุเค้าก็ถูกส่งตัวเข้าร.พ. ห้องICU แล้วพึ่งได้ออกมาไม่นานแล้ววันได้คุยกันกับเค้าก็คือวันที่เค้าได้รับอนุญาติให้ใช้คอมฯได้และอีก3วันก็ได้ออกจากร.พ.
     คุยกันได้สักพักก็ต้องขอตัวเพราะตาแทบจะปิดแล้ว ซึ่งเค้าก็รู้และก็ขอบคุณเรากลับมาซะมากมาย.. เราไม่รู้หรอกว่าอะไรจะเกิดขึ้น แต่เรารู้สึกดีที่อย่างน้อยข้อความที่เราอาจตั้งใจส่งไปหรือไม่ตั้งใจส่ง..แต่นั้นคือข้อความที่ใครบางคนกำลังรอคอยหรือต้องการได้ยินจากใครสักคน (เพื่อนเราคนนี้เค้าไม่ค่อยมีเพื่อน และก็ไม่อยู่กับพ่อแม่นานแล้ว) และที่สำคัญอย่างน้อยข้อความที่เราส่งไปให้เค้า เค้าก็รับรู้ว่าเราคิดถึง..และเป็นห่วงเค้าซึ่งเราก็หวังให้เค้าได้รับรู้มัน.. แต่ถ้าข้อความที่เราพยายามส่งหลายต่อหลายครั้งให้เค้า..แล้วไม่มีการตอบกลับมาเลยล่ะ ข้อความที่ส่งให้จะกินใจหรือไพเราะหรือมีความหมายมากมายเพียงใด.ก็คงไม่มีความหมาย  หากเค้าคนนั้นไม่อยู่ให้เราได้บอก…
     …อยากบอกทุกคนที่ได้พบ ได้รู้จัก  ได้รัก ได้ผูกพัน… ว่านิดดีใจนะที่ได้รู้จักกับทุกคน… ขอบคุณเวลาที่ให้เรามาได้พบ ได้รู้จัก ได้รับ ได้ผูกพัน…
หากภาษาไม่แปรเปลียน.. คำว่า "เพื่อน"  เขียนยังไงความหมายก็เหมือนเดิม.. "นิด"
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

3 ตอบกลับที่ ดีใจที่ข้อความเล็กๆ ช่วยคนๆหนึ่งได้

  1. Reeja พูดว่า:

    โห..ซึ้งๆ เหมือนได้รู้สัจธรรมของชีวิตอีกข้อเลยอ่ะ ปัจจุบันไม่มีเพื่อนต่างชาติ มีแต่เพื่อนร่วมงาน
    ชาวต่างชาติที่ตบตีกันเป็นประจำอ่ะจ้ะ

  2. sarun พูดว่า:

    ภาพสวย และเต็มไปด้วยความรู้สึกเหมือนเดิม สบายดีนะ จะแวะเข้ามาใหม่

  3. Say it with H_E_A_R_T พูดว่า:

    เนื้อเรื่องน่ารักมากค่ะ อ่านแล้วรู้สึกดี เพราะเคยพบเจอประสบการณ์คล้าย ๆ แบบนี้เหมือนกันค่ะ ก็ยินดีและดีใจเช่นกันที่มีโอกาสได้มารู้จักกัน โดยส่วนตัวแล้วคิดเสมอว่า มันคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่ทำให้คนเราได้พบกัน ขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณที่เป็นเพื่อนฉัน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s