อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน?

 
 

อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน……แล้วนะ –

  • คนเราอายุเฉลี่ย 60   ปี
    1
      ปี เท่ากับ   365   วัน  
    แสดงว่าแต่ละคนมีเวลาบนพื้นโลก
      21,900   วัน  
    คิดปลีกย่อยไปกว่านั้นก็
      525,600   นาที  
    ลองนับเป็นสัปดาห์ อืม………
     ไม่เลว 3,120   สัปดาห์
    อุแม่เจ้า……..แสดงว่า
    เรามีโอกาสเที่ยวในคืนวันเสาร์สามพันกว่าครั้งเท่านั้นเอง
    คิดแบบนี้แล้วไม่กล้าดูนาฬิกา
    แทบเบือนหน้าหนีจากปฏิทิน
    เพราะมันไม่ต่างอะไรกับการนับถอยหลังเพื่อรอวันลาโลก…
    …เปล่าเลยผมไม่ได้กลัวตาย
    และขอโทษที่เรื่องอาจไม่ค่อยขำ
    แต่ตลอดเวลาที่ใช้เวลาอยู่บนโลกนี้มันน้อยมากหากคำนวนในเชิงตัวเลข
    ยังมีหนังสืออีกหลายเล่มที่ยังไม่ได้อ่าน
    เพลงอีกหลายเพลงยังไม่ได้ฟัง
    หนังอีกหลายเรื่องที่ยังไม่ได้ดู
    ความรู้สึกในใจอีกมากมายที่ยังไม่เคยบอก
    พื้นที่อีกหลายล้านตารางกิโลเมตรที่ยังไม่เคยไป โอ๊ย….. กลุ้ม
    สองหมื่นกว่าวันที่เราได้รับมามัน
    น้อยเกินไปจริง ๆ และที่น่ากลุ้มไปกว่านั้นคือ
    ใช่ว่าทุกคนจะอยู่ถึง
      60   ปี
    แน่นอน
      1   ปี ยังเท่ากับ   365   วัน
    นั่นแสดงว่าบางคนไม่ได้มีเวลาบนพื้นโลก
      21,900 วันหรอกนะ
    อาจไม่ถึง
      3,120   สัปดาห์ซะด้วยซ้ำ!
    …อุแม่เจ้าเทค
      2
    คืนวันเสาร์ที่จะได้ไปเที่ยวเหลือไม่ถึง
    สามพันวันแล้วเหรอเนี่ย!!!!
    คิดแบบนี้ต้องรีบยกนาฬิกาขึ้นมาดู
    กางปฏิทินออกกว้าง ๆ
    เพราะมันคือเวลาที่เราเหลือ…. บนโลกนี้
    นี่ชั้นกำลังทำบ้าบออะไรอยู่…..ไม่เลยน้องสาว
    นี่ไม่ใช่ปรัชญางี่เง่าอะไรทั้งสิ้น หากเป็นความจริงที่
    เราไม่ค่อยได้มองมัน
    เอาล่ะ งั้นสมมติว่าทุกคนอายุ
      17   ปี
    แปลว่าใช้ชีวิตมาแล้ว 6,205
      วัน
    และผ่านคืนวันเสาร์มาร้อยกว่าครั้ง ส่วนหน่วยนาทีนั้น …….
    คำนวณเองบ้างซิว้อยย…..
    เอาเวลาที่ใช้ไปนั้น หักลบกับเวลา (ที่คาดว่าจะ)
      เหลืออยู่
    ผลลัพธ์ที่ได้
    เราจะทำยังไงกับมันดี …..แต่น่าแปลก หลายคนยังยอมทำงานน่าเบื่อ
    นั่งเอาหัวตากแอร์ไปวัน ๆ ยอมให้คนที่ไม่ใช่พ่อใช่แม่จิกหัวใช้
    เพื่ออะไรบางอย่างที่เราเรียกว่า
      ‘ เงินเดือน  
    บางคนทนเรียนอะไรก็ไม่รู้อยู่ 4
      ปี ทั้ง ๆ
    ที่ไม่รู้ว่าชอบหรือเปล่า รู้แต่ว่าแม่ชอบ
    ไม่ก็เห็นแค่ว่าเพื่อนเรียน
    เพียงแค่ตอบตัวเองไม่ได้ว่า กูจะเป็นอะไรดี
     
    บางคนแอบรักเขา ซุ่มเลิฟอยู่อย่างนั้น
    ปล่อยให้ความรู้สึกที่ดีลอยไปหาคนอื่น
    แต่กลับปล่อยให้ใจตัวเองเหลืออยู่แต่ความรู้สึกต่ำต้อยได้ทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน
    บางคนกินทิฐิเป็นอาหาร เก๊กใส่กันไปวัน ๆ
    ต่างฝ่ายต่างรอให้อีกฝ่ายง้อ มึงแน่ กูแน่ งอนการกุศล
    ประชดทำลายสถิติ เชิดหยิ่งชิงชนะเลิศ….ไอ้บ้า

    และอีกหลายคนนิยมกิจกรรม
      ‘ฆ่าเวลา ‘   ชีวิตมันว่างจัด
    ขนาดต้องฆ่าเวลากันเลย
    บอกตรง ๆ เห็นแล้วอยากตบกบาล
    เอ็งกำลังทำลายทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดที่มนุษย์ ทุกคนพึงจะมี
    อีกหน่อยเราก็ตายจากัน …… แล้วนะ
    ลองคิดแบบนี้บ้าง
    ใช่แล้ว …..เราจะเกิดความเสียดาย
    เพราะเหลืออีกหมื่นแสนล้านที่เรายังไม่ได้ทำ
    ตายได้ไง หากฝันไม่สำเร็จ
    ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ยอมตาย
     
    แต่ให้รีบทำทุกอย่าง ก่อนที่จะตาย …
      ซึ่งจะเป็นวันไหนก็ไม่รู้
    และในเมื่อเราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ …
    มาเตรียมการรอรับวาระสุดท้ายของเราดีกว่า
    เอาแบบตายวันตายพรุ่งก็จะได้นอนตายตาหลับ
    ใช้ชีวิตโดยคิดซะว่า….พรุ่งนี้ฉันจะตายแล้ว
    ทำงานในสิ่งที่เรารัก เสมือนว่าเราจะไม่ได้ทำมันอีก

    ตามความฝันของเราไปสุดโต่ง …ต้องรีบแล้ว เดี๋ยวตายนะ…เตือนแล้วไง

    รักให้หมดใจ บอกเขาไปทั้งหมดที่ความรู้สึกมี
    ส่วนจะรักหรือไม่รักกู ไม่สนว้อย ….เพราะพรุ่งนี้ชั้น(อาจจะ )
      ตายแล้ว
    ใช้เวลา
      ( ที่อาจจะ)   สุดท้ายที่มีต่อกันไว้
    กอดกันเหมือนว่านี่เป็นกอดครั้งสุดท้ายของเรา
    นุ่มนวลที่สุดเท่าที่จะทำได้
    เพราะอย่างน้อย ๆ เ ราจะได้มีสีหน้าที่ยิ้มแย้มตอนให้สัมภาษณ์ยมบาล

    ……. คนข้างบ้านเดินแป้นแล้นมาบอกข่าวดี ลูกสาววัย   23   กำลังจะแต่งงาน
    ในมือมีซองสีชมพูพร้อมการ์ด
    ลูกสาวอยู่ต่างจังหวัดกับคู่หมั้น
    แม่เลยต้องมาแจกการ์ดเอง
    เมื่อกี๊ว่าที่เจ้าสาวเพิ่งโทรมาปรึกษาแม่เรื่องชุดแต่งงาน………
    หลังจากนั้น
      3  < B> ชั่วโมง เธอตาย   ……
    แต่กว่าคนเป็นแม่จะรู้ข่าวร้าย ก็ปาไป 5
     วัน
    ซองในมือผม กลายเป็นเงินช่วยงานศพ ช่อดอกไม้ กลายเป็นพวงหรีด
    และทั้งหมดกลายเป็นแรงบันดาลใจ ที่อยากจะบอก
    ว่าอีกหน่อยเราก็ตายจากกัน
    ….   แล้วนะ
    อ้าว…. รู้งี้ยังจะมาอ้อยสร้อยอะไรกันอีก
    รีบแยกย้ายไปใช้เวลาที่เราเหลืออยู่ไปทำทุกอย่างที่เรายังไม่ได้ทำเดี๋ยวตายซะก่อน ….เสียดายแย่
    โดย น้าเน๊ก
      ……   เกตุเสพย์สวัสดิ์ ปาละกะวงศ์ ณ อยุธยา

Advertisements
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

2 ตอบกลับที่ อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน?

  1. Strange Loop พูดว่า:

    อ่านแล้วได้คิดนะ
     
    เตรียมตัวตายด้วยการ "ตาย" ก่อนตาย
    "ตาย" จากกิเลส
    "ตาย" จากความรู้สึกเป็นตัวกูของกู
     
     

  2. นายระพิน พูดว่า:

    งั้นผมเหลือวันเสาร์ อีก นิดเดียว แต่อ้อ ไปรอก่อนนะ…โอ๊ก…

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s