โรคเลื่อนมาเยื่อนแล้ว

     HELLO80เห็นหัวข้ออย่ามองกันว่านิดเป็นผู้หญิงหรือว่าผู้ชายนะค่ะที่จะได้เป็นโรคเลื่อนได้55+  ที่บอกว่าเลื่อนนี่ไม่ใช่ว่าเรื่องอื่นใดเป็นเพราะว่าตารางงานกับตารางเที่ยวเริ่มไม่ลงตัวแล้วนะซิ  วางแผนว่าจะพาน้องไปเที่ยวปายวันที่5 ธันวานี่  ดูแล้วคงเคลียร์งานไม่ทัน และคงเหนื่อยเกินไปที่จะพาน้องไปเที่ยว ถ้าไปฝืนสังขารจะเอาตัวกลับลงดอยไม่ได้ ตัวยิ่งโตๆด้วยคงต้องเก็บคองอเข่ากลิ้งลงดอยแน่ๆ  คิดถึงภาพแล้วสยองอ่ะ55+
     เริ่มต้นโปรแกรมเดือนพ.ย. ตีซะสองอาทิตย์แรกของเดือนคือการทำโอทีเคลียร์งานเคลียร์เอกสารเดือนต.ค. ที่ถูกเราเลื่อนด้วย ทำไม่เสร็จและไม่ยอมทำ ขอสารภาพเลยว่าขี้เกียจทำ เพราะว่ามันเหนื่อยมาก voooy80
     มาดูโปรแกรมที่เราต้องทำสำหรับเดืนอพ.ย. อันวุ่นวายดีกว่าpak80
     1.เสาร์ที่1 พ.ย. มีนัดเจอคณะญี่ปุ่นที่มาจากบริษัทแม่ไปกินข้าวกับเค้า ขอบอกว่าไม่อยากไปแล้วชวนไปร้านMango Tree อยู่แถวๆสีลมมั่งเริ่มจำไม่ได้นอกจากว่าอาหารร้านนี้ไม่ค่อยอร่อย(สำหรับคนไทยนะ) แต่สำหรับต่างชาติอ่ะเค้าอร่อยกันมากถึงมากที่สุด  นี่นิดก็บอกกับนายว่าก่อนไปขอกินข้าวเหนืยวหมูปิ้งก่อน55+ ไม่งั้นหิวตายแน่
     2.จันทร์ที่3 พ.ย. เช้าประชุม(อีกแล้ว) นี่งานเอกสารสิ้นเดือนที่แล้วยังไม่เสร็จเลย บ่ายๆออกไปเยี่ยมชมโรงงานลูกค้าพร้อมคณะญี่ปุ่น กลับมาหลังเวลางานมานั่งทำโอทีต่อ ไม่รู้ว่าวันนี้งานจะเสร็จกี่โมง สงสัยต้องหาผ้าห่ม หมอนมาเตรียมนอนที่นี่แล้วล่ะ เพราะเดือนที่แล้วมีน้องช่วยงานกว่าจะเสร็จก็ตีสองโน่น  นี่เหลือตัวข้าน้อยคนเดียวไม่ปาไปเช้าหรอ  บอกเกริ่นๆพี่ที่ออฟฟิตว่า "พี่ถ้านิดทำโอถึงเช้างั้นขอต่อทำถึงแปดโมงเช้านะ หลังจากนั้นจะกลับไปนอนมาอีกทีวันรุ่งขึ้นเลย"  นายญี่ปุ่นเราอ่ะใจดีนะว่าไป  แต่ที่สำคัญดิคนญี่ปุ่นที่บริษัทแม่อ่ะเอกสารอ่ะไม่รีบแต่วันที่4 คุณต้องมีรายงานมาให้แบบว่าแปดโมงปุ๊บต้องเห็นรายงานอ่ะ…ToT…เศร้าเลย
    3.อาทิตย์ที่9 พ.ย. ไปทำบุญขึ้นบ้านใหม่พี่สาวคนเก่งที่นับถือกัน อันนี้ไม่ไปก็ไม่ได้พี่เค้าเป็นผู้ใหญ่มาก แถมไม่ได้รู้จักแค่พี่คนเดียว ญาติพี่น้องเค้าก็ไป นี่เพื่อนโทรมาบอกคนหนึ่งว่าไปนะ ไอ้เราก็อืมคิดดูก่อนว่าว่างป่ะ  แต่พออาทิตย์นี้ เพื่อนอีกสามคนโทรมาหาแล้วบอกว่าไปนะ  และแกต้องไป  อ้าวแล้วดิฉันจะปฎิเสธไงเนี่ย แถมไม่ได้บอกเราให้ไปอย่างเดียวนะบอกว่าช่วยตามคนอื่นๆให้ไปด้วย  งานเข้าแล้วที่นี้ให้เราชวนคนอื่นๆไปกัน แล้วถ้าตัวเราเองไม่ไปเพื่อนมันฆ่าแน่ๆ
    4.อาทิตย์ถัดมาเจ้านายญี่ปุ่นไม่อยู่หนึ่งคน  ไม่ใช่ว่าจะร่าเริงหรือทำไรก็ได้อย่างทุกคนคิดนะ ถ้านายคนนี้ไม่อยู่อ่ะงานในรายผลิตไม่เดินแน่ๆ ถ้าต้องเดินหรือมีงานส่งลูกค้าอ่ะเราต้องทำเอง นายเราก็ใจดีหรือเห็นการณ์ไกลก็ไม่รู้สอนงานเรา และให้เราทดลองทำมาเรื่อยๆ จนวิชาแก่กล้า(ตอนสอนรู้ว่าเป็นแบบนี้ขี้เกียจเรียนด้วยก็ดี หรือแกล้งไม่เข้าใจก็สบายแล้ว) ที่นี่แกไม่อยู่ก็เลยโยนงานกองโตให้ทำเต็มๆเลย  แนะพอกลับมาไม่รับกลับไปทำต่อนะดันบอกว่า "ตอนนี้โฮชิโน่ไม่เข้าใจเอกสารแล้ว  ขนิษฐาทำต่อให้เสร็จเถอะ" นั่นพูดเสร็จยิ้มหวานให้ด้วยดิ เจ้านายใจดีขอให้ทำต่อลูกน้องอย่างเรากล้าหือหรอ..หุหุ ยิ่งใกล้สิ้นปีด้วย สู้ๆก็ได้วะ55+
    5.สิ้นเดือนนี้เราขอลาพัก  แต่ไม่ได้พักหรอกเพราะว่าลาวันที่28 พ.ย-1 ธันวา วันที่28 อ่ะซ้อมรับปริญญาที่ไปร่ำเรียนมาด้วยความเหนื่อยและยากเย็น จบมานานแล้วแต่ก็ไม่คิดว่าจะทำงานด้านนี้เลย55+ ก็บัญชีมันไม่ได้ยากแต่มันทำให้ปวดหัวกับตัวเลขไม่กี่สลึงเวลาสิ้นเดือนแล้วหาไม่เจออ่ะ  จะควักตังค์ใส่เองก็ไม่ได้ถึงเห็นว่ามันไม่กี่บาทก็เหอะ เป็นแบบนี้ดีกว่า55+ ไม่ต้องถามนะว่าเรียนยากไปทำไม  ก็คนมันเรียนมาตั้งแต่ ปวช ยันปวส แถมเพื่อนๆมันก็บอกว่าเรียนโน่นนี่ได้แล้วแค่นี้ทำไมไม่เรียนให้มันจบ พวกมันยังทำกันได้แล้วเราอ่ะ  แม่เจ้านับถือเพื่อนๆที่ทำงานบัญชี ใจรักในอาชีพกันจริงๆ นับถือวะ รับวันที่29 พ.ย.ที่เมืองทองฯ วันที่30-1 จะพาหลานๆและพี่กับแม่ไปเที่ยว ไหนๆก็มาแล้ว ว่าจะพาไปสวนสัตว์เขาเขียว ตกเย็นแวะเที่ยวทะเลและนอนค้างคืนหนึ่งแล้วค่อยกลับกันTJ_hug80x80
    พอวันที่สองก็ต้องกลับมานั่งปั่นงานต่อ ที่วางแผนว่าจะเดินทางไปเที่ยวปายเย็นวันที่4 ธันวาอ่ะต้องเป็นอันว่าเลิกคิดไปได้เลย.. ไว้หลังปีใหม่ค่อยห้าวอยากไปกันอีกที55+ ไม่รู้น้องจะว่าไงบ้างบอกมันไปแล้วล่ะ ไม่เป็นไรกลับบ้านต่างจังหวัดก็ไปเจอกันอีก ถ้าอยากไปนักจะพาไปนอนเต้นท์ที่เขาหลวงจังหวัดสุโขทัย มันขึ้นไม่ไหวจะพากางเต้นท์นอนตรงตืนเขาแทน คงพอบรรเทาแทนกันได้ (มั้ง)vingving80
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

1 ตอบกลับที่ โรคเลื่อนมาเยื่อนแล้ว

  1. Travel around พูดว่า:

    แวะมาให้กำลังใจครับ เรื่องเหนื่อยเป็นเรื่องธรรมชาติครับ คุณนิดเดินไปเที่ยวป่าก็เหนื่อย ดำน้ำดูปะการังก็เหนื่อย แต่ก็มีความสนุกและความเพลิดเพลินเบิกบานใจมาเป็นส่วนผสมค่อนข้างมาก ดังนั้นถ้าเราเพียงสนุกสนานกับการทำงานเสมือนเป็นวันพักผ่อน เราก็จะรู้สึกเหนื่อยน้อยลงอย่างเห็นได้ชัดเจน แถมยังสร้างสรรค์ผลงานของเราออกมาได้อย่างดีด้วยนะครับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s