ใกล้ถึงวันที่แสนอบอุ่น

 
…จะได้กลับบ้านปีใหม่แล้ว……..เห็นคนบางคนก็เริ่มหยุดกันแล้ว  อาทิตย์นี้มีหลายบริษัทที่จัดปาร์ตี้กัน รวมถึงบริษัทเราด้วย  ทำงานเหนื่อยมาด้วยกันทั้งปี ได้รับความร่วมมื่อด้วยดี ปีนี้เลยต้องเลี้ยงกันหน่อย  ที่พิเศษคือนอกจากเลี้ยงขอบคุณที่ทุกคนช่วยให้งานเสร็จอย่างดีแล้ว ยังส่งท้ายน้องชายที่แสนดีก่อนบวช พวกพี่ๆเลยสาธุด้วย  แต่บางบริษัทฯที่เห็นๆ บางคนยังไม่รู้ชะตากรรมเลยว่าปีหน้าจะมีเงินมีงานให้ทำ หรือส่งให้ที่บ้านใช้หรือเปล่า หนี้สินอีกล่ะ  บางคนเฮฮากันใหญ่โต บางคนก็คิดหนักทั้งเรื่องจะเปลี่ยนงานดีไหม โบนัสได้เท่าไหร่ปีนี้  แต่บางคนแม้แต่เงินเดือน ของเดือนที่แล้วยังไม่ได้ด้วยซ้ำ……….เห็นแล้วก็เหนื่อย………….

 
……..ตลอดปีที่ผ่านมาไม่ว่าจะเจออะไรมาก็ตาม หนักหรือทุกข์  แต่จะสุขใจทุกครั้งที่ได้กลับบ้าน  กลับบ้านกันเถอะ ที่นี่มันดูวุ่นวายเหลือเกิน  มันทำให้เหนื่อยมากใช่ไหม  บางครั้งทำงานหนักก็ไม่รู้ว่าทำเพื่ออะไร รู้แต่ว่ามันต้องทำ..เพราะไม่มีอะไรให้ทำนอกจากงาน  เวลาส่วนใหญ่อยู่กับที่ทำงานและก็งาน…….นับวันถอยหลังแต่ทำไมมันช้าจังกว่าจะถึงวันอาทิตย์ เวลาเราตื่นสายทำไมรู้สึกว่าเร็วจัง ช้าหน่อยรถก็ออกแล้ว และเราต้องไม่ทันมันทุกทีพลาดแค่เสี้ยววินาทีเอง…
 
หนูอยากกลับบ้าน! …คิดแล้วคิดอีกว่ากลับบ้าน 8 วันจะทำอะไรดี อยากกินโน่นนี่ไปหมด ทั้งๆที่อยู่นี่บางอย่างก็มีให้ซื้อกิน แต่คิดว่ามันไม่อร่อยเท่ากับที่แม่ทำ  จะซื้ออะไรไปฝากที่บ้านบ้าง เค้าจะชอบหรือตื่นเต้นเหมือนเราไหม  ปีใหม่นี้จะพาเด็กเล่นเกมส์อะไร จะซื้อของขวัญอะไรให้เด็กๆจับ ปีใหม่นี้จะมีเด็กๆที่จำภาพความสุขสนุกและเฝ้ารอคอยวันปีใหม่ครั้งต่อไปหรือเมื่อโตขึ้นมาจะทำแบบเราบ้างเพิ่มขึ้นไหม….
 
….คิดถึงพ่อ คิดถึงแม่ คิดถึงพี่และหลานๆ ทั้งๆที่พึ่งเจอกันเดือนที่แล้วเอง  แต่พอคิดว่าจะได้กลับบ้านมันก็ตื่นเต้นทุกครั้งไม่รู้เป็นไร… คิดถึงร้อยยิ้มที่จริงใจที่สุด  ความห่วงใยที่ออกจากใจจริง เสียงหัวเราะที่มีความสุขที่ไม่ได้เกิดจากการแสร้งทำ  คิดถึงอ้อมกอดจากพ่อ จากแม่ จากพี่ๆและญาติๆ แค่ได้นึกถึงก็อบอุ่นใจแล้ว………โอ้ยไม่อยากทำงานแล้วอยากกลับไปบ้านเร็วๆจัง คิดถึงบ้านนอกที่เราเกิดและโตมา ……..
 
..กลับบ้านไปพักผ่อน ไปผ่อนคลาย และเก็บความสุขและความอบอ่นกลับมาให้มากที่สุด  เอาความเหนื่อยจากงานวางไว้ เอาตำแหน่งหน้าที่ออกเก็บไว้  ออกมาดสาวออฟฟิตเข้าหีบก่อน และเอาอะไรที่ไม่ดีไปทิ้งพร้อมกับขยะ ขังทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้วางไว้ในห้องก่อน  แล้วสะพายกระเป๋ากลับบ้านนอกของเรา กลับไปเป็นเด็กกระโปโลของพ่อแม่ เป็นไอ้นิดของญาติๆและเพื่อนๆ เป็นน้าเป็นอาของหลานๆ ไม่ใช่คุณนิด….
 
….ขอกลับบ้านก่อนนะ….ขอกลับไปเก็บความสุข รอยยิ้ม ความประทับใจ  และไปเอากำลังใจและกำลังกายมาลุยกับสังคมเมืองที่นี่ต่อ…. ถ้าเราไม่มีความสุขอย่าหวังว่าจะทำให้ใครมีความสุขได้… สุขหรือทุกข์เราเลือกได้ใช่ไหม?
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

1 ตอบกลับที่ ใกล้ถึงวันที่แสนอบอุ่น

  1. กระแสแห่งความว่าง พูดว่า:

    ขอให้เต็มอิ่มกับการพักผ่อนนะครับ อย่าลืมกอดพ่อกอดแม่ และกอดทุกๆ คนด้วยความอบอุ่นแห่งรักนะครับสุขสันต์วันปีใหม่มาล่วงหน้าครับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s