ความรัก1

ความรัก…เมื่อก่อนใครต่อใครบอกกล่าวเกี่ยวกับความรักฟังเท่าไหร่ก็ไม่เข้าสมอง..
เปรียบเทียบความรักในรูปแบบต่างๆมากมายเหลือเกิน..

บ้างก็ว่าความรักเหมือนกับรถเมล์.. บางป้ายก็เงียบเหงาพิกล
บางป้ายก็จอแจด้วยผู้คน …..บางคนรอจนชั่วชีวิตก็ยังไม่มา
คันที่มา…ก็เก่าๆ..ไม่น่านั่งแอร์ไม่เย็น
ส่วนคันที่มีแอร์คนก็เยอะมากแล้วไม่ขึ้นดีกว่า..
และ
บางคนรอแป๊บเดียวก็ได้ขึ้น …..บางคนขึ้นแล้วถึงรู้ว่าผิดคันผิดสาย
บางคนขึ้นครั้งแรกก็ขึ้นถูก …..บางคนขึ้นๆลงๆ หลายรอบกว่าจะขึ้นถูก
และบางคนนั่งไปถึงป้ายสุดท้ายถึงรู้ว่าตนขึ้นผิดคันแต่จะลงจากรถก็ไม่ได้แล้ว


…และความรักกับการเลือกที่จอดรถในห้างบ้างล่ะ….
วนรอบที่1  ที่ว่างเยอะจังวังเวงจัง…แต่ยังไม่อยากจอดไปจอดใกล้ๆชั้นที่เราคิดไว้ดีกว่า
วนรอบที่2   ทำเลไม่ดีเลย เข้ายากออกไม่สะดวก ที่อื่นน่าจะดีกว่า
วนรอบที่3  เอ๊ะจอดซ้อนคันกันได้ด้วยเห็นๆอยู่..แต่จะจอดเหมือนเค้าตูดรถมันก็โผล่ ซวยโดนใครมาชนตูดอ่ะแย่เลยไม่เอาดีกว่า
วนรอบที่4  ว้ายแย่จังที่จอดรถน่าจะจอดได้สองคัน แต่ดันมีคนนิสัยเสียจอดรถไม่ดีค่อมเส้นอยู่ได้..กั๊กไว้อยู่นั่นล่ะไม่เผื่อชาวบ้านเลย..นิสัยไม่ดี
วนรอบที่4  วนกลับไปชั่นที่1ใหม่ยังมีที่ว่างอยู่นี่…อ้าวแต่ตอนนี้ที่มันเต็มแล้ว…ทำไงดีล่ะ คิดๆๆๆ…ติ๊กต๊อกๆๆๆๆๆ
…ฉันจะยังอยากเดินห้างอยู่กีไหม..ก็วนมันไปอีกสักรอบดีกว่า….หรือว่าเหนื่อยแล้วที่มันเต็มแล้วนิ…. วันหลังค่อยมาใหม่ห้างมันไม่ปิดเลิกกิจการวันนี้ซะหน่อย… เฮ้ยเอาไงดีวะกับความรัก…..ขับรถกลับบ้านแล้วขึ้นรถเมล์คันเมื่อกี้มาใหม่ดีกว่าไหมเนี่ย555+


บางคนบอกว่าความรักเหมือนผีเสื้อ..สวยงามและน่ามอง…ยิ่งไล่จับมันก็มักจะวิ่งหนี..


แต่ความรักของฉันหรอ…ไม่รู้จะเปรียบเทืยบกับอะไร.. ฉันไม่คิดว่าจะต้องขึ้นรถเมล์สายอะไร..รถเมล์สายไหนผ่านฉันก็ขึ้นไม่ได้ขึ้นผิดแต่ที่ขึ้นเพราะอยากรู้ว่าคันที่ขึ้นจะพาฉันไปพบเห็นอะไรมากกว่า..บางคันกระเป๋ารถก็มาไล่ลงเพราะฉันไม่มีตังค์จ่าย.. บางคันก็ให้นั่งฟรีเพราะฉันน่าตาดี(อันนี้คิดเอาเองนะ55+) แต่พอที่เต็มและมีคนหน้าตาดีกว่าฉัน..ฉันก็ลงเพราะคนสวยสองคนอยู่รถเมล์คันเดียวกันไม่ได้(ทฤษฎีฉันที่พึ่งคิดได้ก่อนเดินลงรถ)… นั่งสบายๆอยู่ดีๆฉันก็อยากจะลง..เพราะคิดว่ามันไม่เหมาะกับฉันและเวลามันก็จะค่ำแล้ว.. เหนื่อยกับการนั่งรถเมล์เล่นฉันก็กลับไปนอนเล่นพักผ่อน..และวันใหม่ฉันก็เดินออกไปเที่ยวห้าง…


ฉันชอบเดินเท้ามากกว่าเอารถออกมาขับเอง..เพราะฉันจะได้นั่งมองดูผู้คนขับรถวนหาที่จอด… ได้มองคนที่เดินลงรถมาด้วยกัน(แอบมองแฟนชาวบ้านที่หน้าตาดีๆ55+และอิจฉา)…และที่ฉันเลือกเดินเท้ามาห้างเพระว่า เหนื่อยเราก็ได้พักไม่ต้องกลัวหาที่จอดไม่ได้..ไม่ต้องกลัววนรถจนน้ำมันหมด..ไม่ต้องกลัวขับรถชนตูดรถใคร.. และที่สำคัญ.. ฉันได้แอบมองผู้คนที่กำลังมีความรักนี่ล่ะ


ใครจะเชื่อ…เมื่อวันหนึ่งที่ฉันอยู่ระหว่างเดินทางกลับ..ฟ้าแจ่มๆ แดดไม่ร้อน..แต่ฝนดันตก…ฉันเกลียดฝนจัง..วันนี้ใส่ชุดสวย..ร้องเท้าคู่เก่งแต่ฝนดันตก..ฉันหยุดหลบฝนที่ตกหนัก..แต่นี่มันก็จะค่ำแล้วฉันไม่เคยคิดกลัวเวลากลับคนเดียวดึกๆ(เพราะมีหน้าตาเป็นอาวุธหรอกนะถึงจะใช่ก็เถอะ)..ปกติฉันจะรอจนกว่าฝนจะหยุด..แต่วันนี้ฉันนึกอะไรไม่รู้ยอมเปียกฝนวิ่งกลับห้อง…ใครที่เคยวิ่งเล่นตากฝนจะรู้ว่ามันเย็นจนหนาวเหน็บ..ฉันก็เป็นแถมฉันแลกกับหวัดที่กำลังเป็นอยู่ ร้องเท้าคู่เก่งที่ฉันชอบใส่มันเปียกน้ำจนต้องทิ้ง..แต่ฉันไม่เสียดายหรือเสียใจกับการเปียกฝนครั้งนี้(แม้จะมีบ้างที่คิดเสียดายร้องเท้าคู่นั้น)…เพราะว่าใครจะไปรู้ว่าระหว่างที่ฉันวิ่งอยู่..มีชายลึกลับคนหนึ่งวิ่งตามฉันมาด้วย..เค้าวิ่งพร้อมพูดคุยกับฉัน..ฉันตลกที่เค้ามีร่มแต่ไม่ยอมกางมัน เค้าให้เหตุผลว่าฝนตกหนักกางไปก็เปียก.. อืมมันก็จริง.. เราวิ่งผ่าฝนไปด้วยกันเค้ามีน้ำใจมาส่งฉันหน้าตึก… เค้าเห็นหน้าตาฉันทั้งๆที่ยังไม่ได้แต่งหน้า(จะแต่งได้ไงล่ะฝนมันชะไปหมดแล้วนิ)..เค้าถามอะไรฉันก็ตอบตามจริง(ก็คนมันวิ่งเหนื่อยอ่ะจะคิดโกหกให้เหนื่อยอีกทำไมเดี๋ยวจะจำไม่ได้ป่าวๆว่าโกหกอะไรไป)..ฉันและเค้าไม่ได้พูดอะไรกันมากไปกว่า..คำว่า "ไปก่อนนะ" และมองหน้ากันก่อนจาก


และจากวันนั้น..การขึ้นรถเมล์หรือว่าไปเดินห้างของฉัน…ทุกๆครั้งที่ฉันออกจากห้อง…ฉันก็จะมีชายคนหนึ่งเดินไปด้วยเสมอ… เค้าไม่ได้ว่าหากฉันจะชอบขึ้นรถเมล์แต่เค้าขอไปด้วย…เราไปเดินห้างด้วยกันโดยการไม่เอารถไป เค้าจอดรถไว้ที่บ้านฉัน..และเลือกเดินไปกับฉันแทน.. เราทำเหมือนเดิมคือนั่งมองผู้คนเดินไปมา…และเราสองคนก็มองหน้ากัน… ฉันไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป.. ความรักที่มันเกิดไม่รู้ว่าจะเปรียบได้กับอะไร..และฉันไม่อยากเอามันไปเปรียบเทียบอะไรทั้งนั้น…


ฉันเคยถามเค้าว่า" ระหว่างคนที่เรารัก..กับคนที่รักเรา" จะเลือกอะไรคำตอบเค้าคือ..เลือกคนที่เรารัก..เพราะเราเต็มใจจะให้..แต่สำหรับฉันเลือกคนที่เรารัก..ซึ่งมันก็ลงตัวกับที่ฉันอยากได้.. หากให้เลือกคนที่ใช่กับคนที่เรารัก.. ฉันเลือกคนที่ใช่.. และวันหลังฉันจะบอกว่าคนที่ใช่ดีกว่าคนที่รักยังไงและทำไมฉันเลือกแบบนั้น

ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s